Waar de reguliere zorg ophoudt, zetten de professionals van William Schrikker Gezinsvormen (WSGV) een stap extra om te zorgen dat een kind of jongere passende zorg krijgt. WSGV biedt landelijk specialistische hulp wanneer sprake is van een combinatie van complexe opvoedproblemen en een beperking bij het kind en/of de ouders. Hierbij gaat het vaak om een licht verstandelijke beperking (LVB). In een serie artikelen laten we hiervan een aantal voorbeelden zien. In dit artikel: hoe maatwerk ervoor zorgt dat Saverio toch in een gezin op kan groeien. 

Hoogspecialistische pleegzorg William Schrikker Gezinsvormen

Eigenlijk kan het niet, hij voldoet niet aan de normen van zelfredzaamheid. Formeel, strikt volgens de regels, zou Saverio (13) vanwege zijn autisme, epilepsie én verstandelijke beperking in een instelling moeten wonen. Een andere pleegzorgorganisatie had hem al geweigerd, maar bij WSGV kenden ze zijn huidige pleegouders al en wilden ze het jongetje graag daar een kans geven. 

Zo gezegd, zo gedaan. Voordat de andere kinderen uit het gezin wakker worden, krijgt Saverio nu zijn ontbijt en vertrekt hij met een busje naar het speciaal onderwijs. Zo kan iedereen relatief rustig aan de dag beginnen. Want gezellig met zijn allen aan tafel, daar is samen met Saverio geen sprake van, veel te veel prikkels. Rust en regelmaat, dat is de enige manier waarop de jongen gedijt.  

Gezinssituatie 

 “Het is ontzettend fijn”, zegt Bas Angevaare, zijn pleegzorgwerker bij WSGV, “dat hij in een gezinssituatie kan opgroeien. Een woongroep had zeker tot veel verzet en onrust bij Saverio geleid, al die verschillende begeleiders die daar op een dag de revue passeren, de hectiek in zo’n groep, dat kan gewoon niet, dan slaat hij op tilt. Deze pleegouders zijn heel krachtig, ze zijn streng maar rechtvaardig, dat heeft hij nodig. Ze bieden hem veiligheid en nabijheid. Daardoor lukt het om hem samen met vijf andere kinderen in een gezin te laten wonen.” 

Janien en Peter zijn inmiddels doorgewinterde pleegouders. In totaal hadden ze in de loop der tijd achttien pleegkinderen en drie biologisch eigen kinderen over de vloer.   Saverio is er daar sinds zeven jaar één van. “Het gaat prima”, zegt Janien, “dankzij een persoonsgebonden budget (pgb) kunnen we hem om de week een weekend onderbrengen in een logeerhuis. Daardoor is het voor ons te doen, dat geeft wat rust. Als wij op vakantie gaan, gaat hij daar ook naartoe, want hij kan niet mee. Een nieuwe omgeving is niet te doen. Alles triggert hem, dan kan hij vreselijk tekeer gaan; schoppen, schelden, slaan. Thuis kan ik daar wel mee omgaan, je moet hem altijd een stap voor zijn, bij mij gaat dat vanzelf.” 

Voor plaatsing in een pleeggezin gelden formele regels, bijvoorbeeld over bepaalde mate van zelfredzaamheid. Een pleeggezin is geen therapeutische behandelsetting. Bas: “Als we te veel op die regels zitten, dan kan het niet op deze manier. We zijn nu flexibel, wat we doen is maatwerk. Onze houding: echt kijken wat is goed genoeg. Is dit okay voor hem en wat is het alternatief? Wonen in een gezinssituatie is het beste voor de jongen. Deze pleegouders zijn onconventioneel. Pleegmoeder zegt: ‘wij zijn streng, maar we weten dat Saverio dit nodig heeft’. Ondanks zijn autisme heeft hij boven verwachting ontwikkelingen laten zien”. 

Reguliere zorg 

Extra uren worden vanuit de betrokken gemeente, Den Haag, niet gefinancierd om WSGV dit gezin te laten begeleiden. En de beschikbare reguliere uren gaan alleen al op aan de begeleiding van de bezoekregeling met de biologische moeder van Saverio. “Het contact is heel belangrijk maar kost veel moeite en tijd. We gaan in dit gezin dus heel vaak over onze uren heen, dat kan gewoon niet anders”, zegt Angevaare. Eigenlijk is het heel gek, vindt hij, dat er voor een kind als Saverio geen extra tijd vergoed wordt. Als de jongen in een instelling zou wonen, was de gemeente immers sowieso veel duurder uit.  

Een woordvoerder van de gemeente Den Haag zegt hierover: “Het tarief pleegzorg is een op voorhand afgesproken 24-uurs tarief waar standaard een aantal uren begeleiding, kost en inwoning, pleegzorgvergoeding, een pleegzorgbegeleider en gedragswetenschapper enzovoort in zitten. WSGV is al een specialistische instelling voor LVB. Wanneer er extra uren nodig zijn kunnen die in theorie worden beschikt via ambulante begeleiding.  Niet ieder (LVB) pleeggezin heeft deze extra uren nodig, dus om deze standaard op te nemen in de tarifering is niet altijd passend”.  

Pleegouders hebben nu zelf ruimte weten te creëren door voor hem een pgb aan te vragen. Dit is een overheidssubsidie voor mensen die zorg nodig hebben. Zij kunnen het geld gebruiken om zorg in te kopen. Dit kan van alles zijn; verpleging, voorzieningen voor in huis, bepaalde hulpmiddelen of zoals hier: een logeeradres. 

Het pgb wordt doorgaans door de gemeente toegekend maar in het geval van Saverio gaat het via de Wet Langdurige zorg (WLz). Het is voor iedereen die door een aandoening, ziekte, stoornis of beperking zorg nodig heeft. Kwetsbare ouderen kunnen gebruik maken van de subsidie, maar chronisch zieken, mensen met een lichamelijke beperking en mensen met een zintuiglijke beperking ook. Krijg je een pgb, dan mag je zelf kiezen bij welke zorgverleners je jouw zorg in wil kopen. Een pgb biedt dan ook veel vrijheid. De keerzijde is dat het veel tijd en energie kan kosten om zorg in te kopen. Je moet niet alleen op zoek gaan naar hulpverleners die jou de juiste zorg kunnen bieden, maar je moet ook afspraken maken met deze hulpverleners. Er worden contracten gesloten, je moet je hulpverleners zelf uitbetalen en je moet een uitgebreide administratie bijhouden. Janien en Peter doen deze klus erbij. Ook brengen ze Saverio om de week zelf naar het logeeradres aan de andere kant van het land. Ze zijn dan ook op zoek naar een plek wat dichter in de buurt. Liefst iets waar Saverio na weekenden logeren en vakanties, uiteindelijk helemaal zal kunnen gaan wonen.