De wittebroodsweken
“Soms begint een plaatsing met een periode die verrassend soepel lijkt te verlopen. Deze fase wordt ook wel de wittebroodsweken genoemd. Het kind past zich aan, lijkt tevreden en toont aangepast gedrag. Pleegouders voelen opluchting: “Het valt mee.” Er lijkt snel vertrouwen te ontstaan. Maar na een paar weken en soms pas na maanden volgt er vaak een omslag.” Aan het woord is Saskia, pleegzorgwerker bij William Schrikker Gezinsvormen.
“Het kind voelt zich dan veiliger en begint meer van zichzelf te laten zien. Angst, boosheid, verdriet of wantrouwen komen naar boven. Pleegouders merken veranderingen in gedrag: meer strijd, terugval in zindelijkheid, slecht slapen of emotioneel terugtrekken. Dat is geen teken dat het ‘niet goed gaat’, maar juist dat het kind zich durft te laten zien. Het masker mag af. En dan begint vaak het echte werk. De pleegzorgwerker ondersteunt pleegouders juist in deze fase intensief. Er wordt gekeken naar de signalen van het kind, naar wat het gedrag betekent en hoe pleegouders hierop kunnen reageren. Met de juiste sturing, rust en aansluiting bij de (emotionele) behoefte van het kind kan hij of zij stap voor stap verder bouwen aan vertrouwen”, vertelt Saskia.
Een praktijkvoorbeeld
“Een voorbeeld is een pleeggezin dat ik al elf jaar begeleid. Zij zorgen voor twee kinderen die op jonge leeftijd in het pleeggezin kwamen en al veel hadden meegemaakt. Bezoekregelingen met beide ouders, die gescheiden zijn, maakten de situatie extra uitdagend. Een terugkerend spanningspunt was het contact met de ouders. Bezoekafspraken werden vaak niet nagekomen, of ouders kwamen veel te laat. Pleegmoeder stond dan al klaar met de kinderen, die steeds gespannener werden: “Komen ze wel? Komen ze niet?” Het werd een herhalend patroon van hoop en teleurstelling. De gevolgen daarvan kwamen thuis tot uiting: spanning, verbale agressie, slecht slapen, en moeite met luisteren. De emotionele nasleep van een bezoek werkte vaak nog dagenlang door. De pleegouders deden alles om stabiliteit te bieden: structuur, liefde, veiligheid. Maar soms is het zwaar.”
De pleegzorgwerker kan in dergelijke situaties op alle niveaus meedenken. Hoe om te gaan met de spanningen bij de kinderen rond een bezoek, hoe het contact met ouders het best te organiseren, evalueren of de bezoekfrequentie goed is, enzovoorts. Dit helpt pleegouders door de moeilijke periode heen te komen en weer te zorgen voor stabiliteit bij hun pleegkind.
Je krijgt er een heel team bij
“Pleegzorg is meer dan een kind tijdelijk in huis nemen. Elk kind brengt zijn of haar geschiedenis mee soms zichtbaar, vaak nog verborgen. Pleegouders krijgen daarom te maken met allerlei betrokkenen: ouders, therapeuten, jeugdbeschermers, gedragswetenschappers, school en natuurlijk de pleegzorgwerker.
Het vraagt veel, vooral in het begin. Er zijn huisbezoeken, overleggen, evaluaties, contactregelingen, soms emotionele situaties. Een kind dat in pleegzorg terechtkomt, heeft vaak al veel meegemaakt en dat uit zich op allerlei manieren. Goede begeleiding is dan essentieel”, vertelt Saskia.
Waarom het de moeite waard is
“Pleegzorg is complex. Het raakt aan emoties, systemen en trauma. Maar het brengt ook hoop. Een kind dat langzaam tot rust komt. Dat weer durft te lachen. Dat een band opbouwt met een pleegouder en stap voor stap vooruitgaat.
Daarom is het zo belangrijk dat er mensen zijn die dit aandurven en dat er professionals zijn die hen ondersteunen. Want als een kind weer toekomstperspectief krijgt, weet iedereen: hier doen we het voor”, aldus Saskia.
Wil jij het verschil maken in het leven van een kind?
Meld je dan aan voor een informatieavond of vraag een informatiebrochure aan.
