Sommige moeders zitten in een moeilijke situatie, waardoor ze niet zelf hun baby veilig kunnen opvoeden. Moeder-kind-gezinshuizen bieden intensieve begeleiding voor deze moeders, zodat ze het uiteindelijk wel zelf kunnen. Helaas zijn er weinig plaatsen voor tienermoeders. Daardoor is er een groot risico dat moeder en kind niet bij elkaar kunnen blijven. Gezinshuisouders Dorinda en Jochem besloten zich daarom op tienermoeders te richten. 

Door hun ervaring met crisispleegzorg zagen Dorinda en Jochem dat kinderen in een onveilige opvoedsituatie soms niet bij hun moeder konden blijven. “Dat is hartverscheurend. Vaak kunnen moeders meer dan wij denken, maar is daarvoor wel intensieve begeleiding nodig”, vertelt Dorinda. Jochem: “We zijn zelf altijd in de zorg actief geweest. Kwetsbare moeders helpen bij hun kind te blijven, daar gaat ons hart sneller van kloppen. Een gezinshuis beginnen was voor ons dus een logische stap.” 

Kans voor tienermoeders om zich te ontwikkelen 

Toen een pleegzorgbegeleider om een plek vroeg voor een veertienjarige moeder, besloot Dorinda om op tienermoeders te gaan focussen. “Ik schrok daar erg van. Zo’n moeder zit nog op de middelbare school en moet ineens een baby opvoeden. Dan is er een grote kans dat het kindje naar een pleeggezin moet. We hadden toen geen plek, maar ik vond wel dat tienermoeders ook een kans moeten krijgen. Daarom ligt de focus van ons gezinshuis op deze doelgroep. Jochem en ik zijn bovendien zelf ook jong ouders geworden. Daardoor weten we waar je tegenaan loopt en wat je nodig hebt als jonge ouder.” 

“Bij tienermoeders is er een extra dimensie, want ze zijn moeder maar ook nog tiener. Aan de ene kant hebben ze behoefte aan gezinsstructuur, maar ze willen soms ook even gek doen. Dat snappen we en we vinden dat aspect ook leuk”, vertelt Jochem. 

Inpandig appartement voor de moeders 

Het gezinshuis van Dorinda en Jochem heeft een woongedeelte waar zij wonen met hun drie jonge kinderen. Boven is een inpandig appartement. Hier zijn een keuken, badkamer en slaapkamers voor maximaal drie moeders met hun kind. Dorinda: “In principe starten moeders bij ons in het gezin. We begeleiden ze dan intensief en kijken wat ze wel en niet kunnen. Zodra het kan, gaan ze zelfstandig in het appartement wonen. Het is de bedoeling dat de moeders steeds zelfstandiger worden, zodat we minder op bezoek hoeven in het appartement. Hoe snel dat gaat, hangt af van de leerbaarheid van de moeder.” “Je moet door ons begeleid en zelfstandig willen worden. Dat is een vereiste, want een gezinshuis is geen hotel”, vult Jochem aan. 

De hele dag door intensieve begeleiding 

In het gezinshuis zijn de begeleidingstaken tussen Dorinda en Jochem verdeeld. Dorinda begeleidt de moeders in het appartement. Gedurende de dag ondersteunt ze bij hun taken en de zorg voor de baby’s. ’s Ochtends gaat ze kijken of het voeden van de baby goed gaat. Daarna brengen de moeders hun kindje naar de opvang en gaan ze naar school of hun werk. ’s Middags doen de moeders hun huishoudelijke taken. Ze moeten zelf de keuken opruimen en rekening houden met elkaar. Dorinda: “Soms moet je op elkaar wachten of zit de droger vol. Hoe communiceer je dat met de andere bewoner? We zijn veel met zulke sociale aspecten bezig, zodat ze zich leren redden in de samenleving.” 

Jochem doet de financiële begeleiding: “Er komt best veel op tienermoeders af, zoals kinderopvang betalen en je toeslagen regelen. Zo lang ze onder de 18 zijn regelen wij dat voor deze moeders, daarna is er vrijwillig bewind als het nodig is.” 

Wat het gezinshuisouderschap voor Dorinda en Jochem uitdagend maakt zijn de vele betrokkenen rondom de moeders. Dorinda: “Denk aan de jeugdbescherming, familie, de voogden voor de baby en voor de moeder als die nog geen 18 is, school, de opvang, de gedragswetenschapper, enzovoort. We moeten telkens bij iemand anders aankloppen en veel regelen. Daarom moeten we erop letten dat we in onze rol blijven en niet zelf dingen overnemen. Dat is soms lastig.” 

Gezinshuis als rustige plek om nieuwe energie te krijgen 

De moeders werken hard aan zichzelf in het gezinshuis. Rust, reinheid en regelmaat staan daarom centraal in het gezinshuis. Dorinda: “We wonen in een rustig dorp, dus moeders kunnen hier tot rust komen en zich op hun kindje richten. We stimuleren de betrokkenheid van ouders, opa’s en oma’s. Zo hebben de moeders straks een netwerk waar ze later op kunnen terugvallen.” 

De focus op rust komt terug in de naam van het gezinshuis: Beër-Elim. Jochem: “Beër betekent bron en Elim is een oase in de woestijn. Met ons gezinshuis willen we fungeren als een bron en een oase. Waar moeders tot rust komen en nieuwe energie krijgen om hun leven weer op te bouwen.”